سیاه جامگانی ها به همراه حمایت مردم خراسان ، نام ابومسلم را زنده نگه داشتند.

همدلی به جای هم‌زبانی، راز ماندگاری تیم شهرمان وقتی خراسان واقعا پشت سیاه‌جامگان ایستاد

ماندن سیاه‌جامگان در لیگ برتر، خوش‌ترین لحظه این مسابقات برای خراسانی‌ها بود. در فصلی که دقایق شیرین برای فوتبال استان حتی با وجود بازی‌های خوب پدیده، انگشت‌شمار بود، احیاکنندگان نام ابومسلم جمعه‌ای تاریخی برای خراسان رقم زدند. در شرایطی که حافظه تاریخی خراسانی‌ها از یادآوری روزهای سیاهی که بر ابومسلم گذشت دل‌چرکین بود و به فرجام این بازی خوش‌بین نبود، اتفاقی بس میمون و مبارک روی داد تا دومین تجربه حضور دو تیم مشهدی در لیگ برتر دوباره تلخ تمام نشود. پیروزی سیاه‌جامگان در مستطیل سبز اگرچه حکم قانونی ماندن این تیم را صادر کرد، اما آن‌ها پیش از شروع بازی گل‌های پیروزی خود را زده بودند؛ جایی که همدلی‌ها به جای هم‌زبانی‌ها، مشکی‌پوشان کم‌امید را با قوت قلب به میدان فرستاد و دست پر برگرداند.
دوم/ هم‌زبانی‌ها اگر شیرین‌تر است / همدلی از هم‌زبانی خوش‌تر است. این شعر شاید توصیف کاملی از اتفاقات مختلف مرتبط با سیاه‌جامگان در هفته‌ای که گذشت، باشد. یک هفته تاریخی و بی‌بدیل که برای اولین بار در استان خراسان همه برای محقق شدن یک هدف دست به دست هم دادند. برای نخستین بار نه کسی از سود و زیان شخصی خود گفت و نه این جمله منطق موجه آدم‌ها شد که «از این نمد کلاهی برای ما درست نمی شود!» این گونه شد که در اتحادی تاریخی و اجازه بدهید بگوییم عجیب، مشهدی‌ها برای انجام کاری هم‌نوا شدند، بدون اینکه محاسبه کنند محقق شدن این اتفاق چقدر برای آن‌ها سود دارد! هر کسی با هر توانی آمد؛ از مدیران و مسئولان استان گرفته تا مردم کوچه و بازار. رنگ‌ها رنگ باختند تا نام و پرچم خراسان بالا بماند و ابراز امیدواری‌ها از حد حرفی که لق‌لقه زبان‌ها باشد به دعایی رسید که خواسته دل‌ها شد.
سوم/ اتفاق اتحاد سیاه‌جامگان به گمان ما کارکردی فراتر از نگه داشتن یک تیم در لیگ برتر داشت. این رویداد تجربه‌ای شیرین و ماندگار برای فوتبالی شد که تا بیش از این سمبل نفاق بود تا اتحاد. نمی‌دانیم چه نیرویی اهالی این فوتبال را واداشت برای یک بار هم که شده از منیت خود بگذرند؟! اما هر چه بود حالا فوتبال خراسان مثل آذری‌ها، اصفهانی‌ها و حتی خوزستانی‌ها و شمالی‌ها به این درجه از بلوغ و اعتمادبه‌نفس رسیده که می‌داند وحدت، رمز حیاتش است و بس. این باور ارزشمند، بی‌تردید بزرگ‌تر و لذت‌بخش‌تر از ماندن سیاه‌جامگان در لیگ است. اتفاقی که در بزنگاه‌های خطیر پیش روی ورزش استان به عنوان یک مثال شیرین و شدنی یاد خواهد شد.