بر "ابومسلم" در سال دوم حضور درلیگ دسته اول فوتبال چه گذشت...

رقابت‌های لیگ دسته اول فوتبال کشور در حالی سرانجام به پایان رسید که تیم فوتبال ابومسلم در گروه خود به مقام ششم دست یافت. مشکی‌پوشان که تا پیش از شروع فصل یکی از امیدهای جدی صعود به لیگ برتر به شمار می‌آمدند در نهایت با 34 امتیاز مسابقات را تمام کردند.این همه در حالی بود که تیم صعودکننده به لیگ برتر در این گروه(پیکان)50 امتیاز و تیم راه یافته به پلی آف(ایران‌جوان بوشهر)48 امتیاز کسب کرده‌اند. تنها نماینده خراسان رضوی در این مسابقات 8 پیروزی، 8 باخت و 10 مساوی به‌دست آورد و در برابر 21 باری که دروازه حریفان را باز کرد 18 بار دروازه خودش باز شد.این اختلاف 16 امتیازی با صدرنشین و در واقع با لیگ برتر، نشان می‌دهد که ابومسلم یک تیم کاملا متوسط در این مسابقات بود و باوجود داشتن بازیکنانی با کیفیت و کادر فنی پر آوازه به هیچ عنوان در قواره یک تیم لیگ برتری ظاهر نشد....

امتیازات از کف رفته خانگی

همه می‌دانند در مسابقات سخت و دشوار لیگ دسته اول بازی‌های خانگی چقدر مهم است. از آنجایی که در این رقابت‌ها معمولا مسائل حاشیه‌ای مثل داوری و رعایت استاندارد‌های برگزاری یک مسابقه عادلانه ورزشی بیشتر به سود میزبان‌ها می‌چرخد، کسب امتیازات بازی‌های خانگی اهمیت بسزایی دارد. با این همه ابومسلم در فصلی که گذشت از مجموع 13 بازی خانگی 4بازی را واگذار کرد و در 4 دیدار هم به تساوی رضایت داد. شکست برابر تیم‌های شهرداری بندر عباس و اتکای گلستان و تساوی برابر پیام مخابرات شیراز سقوط کرده در مشهد، امتیازات آسانی بود که به راحتی از کف مشکی‌پوشان رفت.

بدترین باخت ابومسلم در نیم فصل اول شکست برابر شهرداری بندرعباس بود که منجر به برکناری کاظم غیاثیان شد. تلخ ترین شکست خانگی ابومسلم در نیم‌فصل دوم نیز باخت 2 بر یک در دیداری بدون تماشاگر برابر پیکان تهران بود که عملا مشکی‌پوشان را از کورس صعود به لیگ برتر عقب انداخت. پیروزی 3 بر صفر برابر صنعت ساری و 3 بر یک مقابل گسترش فولاد تبریز بهترین بردهای ابومسلم در خانه و پر گل‌ترین آن‌ها در مجموع مسابقات است.

نتایج متوسط در بیرون از خانه

اگر چه ابومسلم نتوانست به خوبی از امتیاز میزبانی خود استفاده کند اما در بازی‌های بیرون از خانه هم بد نبود و نتایج متوسطی به‌دست آورد. این تیم حتی در مقاطعی از فصل به گونه‌ای عمل کرد که عده‌ای آن را تیم بیرون خانه می‌خواندند که در زمین حریفان بهتر نتیجه می‌گیرد. پیروزی مقتدرانه در زمین استیل‌آذین و شکست تیم خوب سایپای شمال شاهد مثال این ادعاست.

کارنامه ابومسلم در بازی‌های بیرون از خانه 4 باخت، 3 برد و 6 تساوی ارزشمند است که اگر با بردهای خانگی تکمیل می‌شد اهمیت آن در روزهای پایانی فصل صد چندان می‌شد. شکست یک بر صفر برابر ایران‌جوان بوشهر بدترین باخت شاگردان خداداد در این مسابقات بود که به طور رسمی امید صعود به لیگ برتر و حتی بازی پلی‌آف را هم از ابومسلم گرفت.

آقای گلی با سه گل!

یکی از مشکلات ابومسلم فقر گلزنی بود که باعث شد این تیم در 11 بازی نتواند دروازه حریفانش را باز کند! این همه در حالی بود که در خط حمله این تیم، مهاجمان بزرگی چون اولرم، ‌هادی اصغری و اشپیتیم آرفی حضور داشتندکه هر کدام در یک دوره آقای گل لیگ برتر بوده‌اند.
هادی اصغری که از نیم فصل به ابومسلم آمد در کنار افشین دانشیان هر کدام با سه گل بیشترین گل را برای ابومسلم در این فصل زدند که در نوع خود جالب توجه است. عرفان اولرم، آرفی، فرزاد حمیدی، محمد پهلوان پور و سعید خانی هم هر کدام دو گل زدند. دیگر گل‌های مشکی‌پوشان را مجید قدیمی، سلمان زحمت‌کش، سعید عبدا...پور، محسن آذرپاد و مهدی ‌هاشمی‌نسب زدند.